Kuzeyde rant ve yetki krizi

Karasu, geçen hafta Belediye Başkanı İshak Sarı’nın Vali Rahmi Doğan’a yönelik eleştiri sınırlarını aşan suçlamalarıyla gündemdeydi. Bugün ise komşu ilçe Kocaali’nin sınırlarına yönelik hamleleriyle konuşuluyor. İşin aslına bakıldığında, İshak Sarı’nın Vali Doğan’a yönelik bu sert çıkışının temelinde de iki ilçe arasındaki ihtilafllı bölgedeki o çok değerli araziler yatıyor. Gelin, perde arkasını görmek için olayı en başından ele alalım. 1954 yılına kadar Karasu’ya bağlı bir köy olan Kocaali, aynı yıl nahiye statüsü kazandı, 1956’da belediye teşkilatını kurdu ve 1987’de ANAP döneminde ilçe oldu. Bu ayrılık sırasında iki ilçe arasındaki sınır Maden Deresi olarak belirlenmiş, ancak daha sonra yapılan görüşmelerle bu sınır Balıklı (Balıklar) Deresi’ne çekilmişti. 2012’de yürürlüğe giren Büyükşehir Yasası ise dengeleri değiştirdi. O tarihe kadar elektrik, su, yol ve çöp toplama gibi temel hizmetleri Kocaali’den alan bazı kıyı ve kırsal yerleşim alanları, yasal düzenleme sonrası idari olarak Karasu sınırlarına dahil edildi. Ne var ki resmî kayıtlarda Karasu’ya bağlanan bu bölgelerde yaşayan vatandaşların sosyal, ticari ve günlük yaşam bağları hep Kocaali ile devam etti. Çocuklarını Karasu’daki okullara göndermek zorunda kalmaları ve hizmetlerde yaşanan yetki karmaşası, bölge halkında ciddi tepkilere yol açtı. 2024 yerel seçimlerine giderken bu kronik sorun yeniden masaya yatırıldı. Yapılan görüşmeler sonrasında her iki belediye meclisi de karar alarak Balıklar Deresi’nin resmi sınır kabul edilmesini ve tüm işlemlerin buna göre düzenlenmesini onayladı. Ancak bu uzlaşı uzun ömürlü olmadı. Seçimlerin ardından konu tekrar alevlenince Kocaali Belediye Başkanı Turan Yüzücü ve Karasu Belediye Başkanı İshak Sarı,  Milletvekili Lütfi Bayraktar’ın da katılımıyla bir araya geldi. Bu toplantıda da Balıklı deresinin doğal ve idari sınır kabul edilmesi konusunda sözlü mutabakata varıldı. Fakat bu mutabakata rağmen İshak Sarı, kimseden habersiz bir şekilde söz konusu bölgedeki tapu kayıtlarının ve adres bilgi sistemlerinin Karasu’ya bağlanmasını sağladı. İki belediye meclisinin ortak kararına rağmen bu işlemin nasıl gerçekleştirildiği ise hâlâ büyük bir muamma. Yaza girerken gündeme gelen ve 3 milyar TL’lik dev bir spor yatırımı olarak lanse edilen Güreş Eğitim Kamp Merkezi’nin bir "Karasu projesi" olarak duyurulmasıyla gerçek niyet gün yüzüne çıktı. Milletvekili Ali İnci ile İshak Sarı projenin yapılacağı alandan fotoğraflar paylaştı; ardından bu kareye Milletvekili Ertuğrul Kocacık da dahil oldu. Hemen sonrasında Karasu Belediyesi bölgeyi imara açmak için harekete geçti. Toprak Kurulu’na sunulan 250 hektarlık dev alanın içerisinde bu proje sahası da yer alıyordu. Ancak Vali Rahmi Doğan başkanlığındaki Toprak Kurulu bu hamleye geçit vermedi. Karasu Belediyesi bölgeyi "turizm tesis alanı" olarak planlamak isterken, Kocaali cephesi tartışmalı sınır hattındaki hazine arazilerinin ve imar yetkisinin kendi ilçesine ait olduğunu savunuyor. Güreş Eğitim Kamp Merkezi’nin yapılacağı belirtilen 44 dönümlük yer, geçmişte Maliye Bakanlığı personelinin dinlenme tesisi (Maliye Evleri) olarak kullanılan, uzun yıllar metruk halde kaldığı için çevre ve güvenlik şikayetlerine konu olan hazine tapulu bir arazi. Asıl iştah kabartan yer ise bu alanın hemen ilerisinde bulunan ve "kadastral boşluk" olarak nitelenen yaklaşık 30 dönümlük arazi. Karasu Belediyesi’nin imara açmak istediği 250 hektarlık bölgenin tam içinde yer alan bu alan imara açıldığı takdirde, tapusu bulunmayan bu değerli sahil bandı doğal olarak ilçe belediyesinin mülkiyetine geçecek. Karasu Belediyesi, kendi sınırları içinde ilan ettiği bu bölgeyi "oteller bölgesi" olarak kurguluyor. Sahile sıfır, koruma bandının hemen sınırındaki bu 30 dönümlük ekstra arazi; hem sağlayacağı büyük imar rantı hem de belediye şirketi KARSAŞ eliyle kolayca operasyon yürütülebilecek bir yatırım alanı olması bakımından Karasu yönetimi için kaçırılmayacak bir piyango niteliğinde. Başkan İshak Sarı’nın son dönemdeki tüm hırçınlığının ve Vali Doğan’a yönelik agresif tavrının arkasında da tam olarak bu "piyangoyu kaybetme" endişesi yatıyor. Kocaali Belediyesi, tüm uzlaşı çabalarının İshak Sarı’nın tavizsiz ve sert tutumuyla sonuçsuz kalması üzerine yaklaşık 5 ay önce konuyu yargıya taşıdı. İdare Mahkemesi’ne başvuran Kocaali yönetimi, Balıklar Deresi’nin resmi sınır olarak tescillenmesini talep etti. Mahkeme, 2026 yılı Ekim ayı sonu itibarıyla Sakarya Valiliği, Sakarya Büyükşehir Belediyesi, Karasu Belediyesi ve Kocaali Belediyesi’ne resmi yazı göndererek uyuşmazlık bölgesine ilişkin tüm harita, kadastro ve idari kayıtları istedi. Mevcut durumda ihtilaflı bölgede vatandaşların bütün ihtiyaçlarını halen Kocaali Belediyesi karşılıyor.  Çöp toplamasından tutunda, yol yapımına kadar. İnsanlar; çocuklarını Kocaali’de okutmak için yakınlarının yanına ikametgah aldırmak zorunda kalıyor. Öte yandan doğalgaz gibi en zaruri ihtiyaçları bu ihtilaflı süreç nedeniyle karşılanmıyor.  Bölgede yaşayan vatandaşlar Kocaali’ye bağlanmak istediklerini belirten dilekçeleri her iki belediyelere gönderiyor. Benim uzaktan gördüğüm kadarıyla Kocaali Belediyesi’nin imar ve kendine rant oluşturmak gibi bir derdi yok. Şu an dosya, İdare Mahkemesi’nin ilgili kurumlardan topladığı resmi belgeler üzerinden yapacağı inceleme aşamasında. Eğer mahkeme Balıklar Deresi’ni resmi sınır olarak kabul ederse; Kuyumculu sahil bandındaki tartışmalı parsellerin, hazine arazilerinin ve 3 milyar TL’lik spor yatırımı alanının idari yetkisi Kocaali Belediyesi’ne geçecek. Aksi bir kararda ise Karasu Belediyesi’nin iddia ettiği sınır kesinleşmiş olacak. Kısacası; ortadaki kavga ne hizmet aşkından ne de KARSAŞ incelemelerinden ibaret. Bütün bu gürültünün tek sebebi, sahil bandındaki o çok değerli arazileri elden kaçırmama telaşıdır.