Bir Kaymakam Düşünün

Halkını ayağına çağıran değil, vatandaşın kapısına kadar giderek derdini sormak için ayağına kadar giden. Bir kaymakam düşünün, makam odasında oturup vatandaşın kendisine gelmesini beklemiyor. Kendisi vatandaşın ayağına gidiyor! Sürekli halkın içinde, sürekli halka yakın, sürekli milletle beraber. Makam odasında oturup gününü geçirmek, koltuğunun rahatlığına alışmak, vatandaşın kendisine gelmesini beklemek gibi bir anlayışı yok.Bir bakıyorsunuz köylerde, bir bakıyorsunuz mahallelerde. Bir bakıyorsunuz okullarda, bir bakıyorsunuz kamu kurumlarında. Köyde çoban Ahmet Amca'nın yanında, Çarşıda, caddelerde esnafla, Sokaklarda mahalle sakinleri ile Fatma Nine ile sohbet ediyor. Okulda öğrencilerin içinde, Kahvede emekli Hüseyin Amca ile muhabbette, Parklarda çocuklarla, Bir gözü de kamu kurumlarında! Kısacası adam yerinde hiç durmuyor! Belli ki onun için kaymakamlık sadece bir makamı temsil etmek değil, o makamın sorumluluğunu taşımak, devletin sıcak yüzünü vatandaşa göstermek ve milletle iç içe olmak gerektiğinin farkında ve bunu iliklerine kadar yaşıyor ve halkına da yaşatıyor.Aslında bugün kamu yöneticiliğinde en çok ihtiyaç duyduğumuz anlayış da tam olarak budur. Makamın ağırlığı koltukta oturmakla değil, sorumluluk taşımakla ölçülür. Bir kaymakamın başarısı yalnızca makamında imzaladığı evraklarla ölçülemez. Devletin sıcak yüzü olmak. Bir çocuğun başını okşamak, yaşlı bir vatandaşın hatırını sormak, esnafın derdini dinlemek bazen en büyük resmî törenden daha değerlidir. Vatandaşın ayağına gitmek, insanları dinlemek, onların yaşadığı yerleri görmek, sorunları yerinde tespit etmek ve çözüm için gayret göstermek. Bunlar belki kâğıt üzerinde basit gibi görünebilir. Ancak bir yöneticinin halkla kurduğu samimi bağ, yaptığı görevin çok daha ötesinde bir anlam taşır. Çünkü makamın değeri, o koltukta ne kadar süre oturduğunuzla değil, o makamın imkânlarını millet için ne kadar kullandığınızla ölçülür. Bazı insanlar makamdan güç alır, bazı insanlar ise bulundukları makama güç verir. İşte aradaki fark tam da budur. Makamdan güç alan değil, makama güç veren, unvanının arkasına sığınan değil, unvanının sorumluluğunu taşıyan, vatandaşın kendisine ulaşmasını bekleyen değil, vatandaşın ayağına giden bir yönetici anlayışından söz ediyoruz.Bir çocuğun bulunduğu parka gitmek, bir esnafın çayını içmek, bir köyde vatandaşın derdini dinlemek, bir okulda öğrencilerle sohbet etmek.Bunların her biri devlet ile millet arasındaki bağı güçlendiren çok kıymetli davranışlardır. Elbette her yöneticinin çalışma anlayışı farklı olabilir. Ancak vatandaşın gönlüne dokunabilmek, devletin kapısını ve yüzünü vatandaşa açık tutabilmek her yöneticinin önceliği olmalıdır. Bizim de takdir etmemiz gereken tam olarak bu anlayıştır. Çünkü devlet yalnızca binalardan, makamlardan ve resmî yazışmalardan ibaret değildir. Devlet, vatandaşının yanında olduğunu hissettiren insanlarla anlam kazanır. Ve bazen bir yöneticinin en büyük başarısı, makamında oturduğu süre değil, milletin arasında geçirdiği zamandır. Kısacası, makamın sahibi olmak başka, o makamın hakkını vermek başkadır. Milletin gönlünde yer edinmek ise her makam sahibine nasip olmaz. Şimdi bayram değil, seyran değil, nereden esti de bunları anlatıyorum! Hatta anlattıklarını yapan kaymakam var mı diye düşünüyor olabilirsiniz. Elbette birçok yerde vardır. Fakat benim şahit olduğum nadir kaymakamlardan birisi, yaklaşık 1,5 yıldır benim ilçemde göreve başlayan Hacı Hasan GÖKPINAR. Açık söyleyeyim, kendisi ile tanışıklığım dahi yok çünkü hiç gerek olmadı. Geldiği günden beri sürekli gözlemlerim, ilçenin her yerinde de mutlaka defalarca gördüğüm ve her seferinde "Yok artık, yine mi?" dediğim birisi.Bu sabah araba ile torunumu gezdiriyorum. Bir saat içinde farklı yerlerde, mahallelerde rastlayınca "Adam yine yerinde durmuyor." dedim. Sizlerle de paylaşmak istedim.Adam göreve başladığından bu zamana kadar hiç hız kesmedi. İlk başta yeni geldi, birkaç gün gezer, sonra makamından çıkmaz diyordum ama hakkını vermek lazım, öyle olmadı. Atom karınca gibi durmuyor. Yukarıda saydıklarımın hepsini Hendek halkına yaşatıyor. Kamu çalışanları da Kaymakam Bey'in sürekli halkın içinde olduğunu gördüğü ve bildiği için aynı özveriyi onlar da gösteriyor. Ben böyle devletin varlığını, gülen yüzünü, samimiyetini halka gösteren yöneticiler için her zaman böyle adamları klonlatıp 81 ile, 957 ilçeye dağıtmak lazım derim. Hatta Kaymakam Nasıl Olunur Kursu açarak böyle idarecileri de o kursun hocası yapmalı diyerek böyle kişilere dikkat çekmek isterim. Özetlersek, Hendek halkının gönlünde çok iyi bir yere geldiğini belirtmek isterim. Asıl olan makama otururken değil, o makamdan kalkarken kendini alkışlatabilmektir. "Koltukta oturmak makam sahibi yapabilir, milletin arasında olmak ise devlet adamı." İşte tam da böyle birisi. Ben de kendisinin takdire şayan duruşunu alkışlamak istiyorum. Selam ve dua ile