Karasu Belediyesi’nin çelişki dolu açıklaması

Karasu Belediyesi, Kuyumculu Mahallesi’nin Kocaali sınır hattında yaşanan adres kayıtları ve imar planlaması tartışmalarına dair uzun bir kamuoyu açıklaması yayımladı. Satır satır okuduğunuzda belediyenin bu tartışmaya son noktayı koymak yerine yeni tartışmaların peşinde olduğunu görüyoruz. Metnin biraz içine girdiğinizde, kendi içinde düğümlenen bazı noktalar ve net çelişkiler hemen göze çarpıyor. Önce ilk bölüme bakalım. Belediye, bölgedeki sınırların 1960 kadastrosuyla kesinleştiğini, tapularda Karasu yazdığını ve ortada hiçbir belirsizlik kalmadığını söylüyor. Buraya kadar her şey net. Fakat ikinci bölümde "kadastral boşluk" iddialarına yanıt verilirken, tescilsiz alanların imar planıyla belediyeye geçmeyeceği, mevzuat gereği Hazine adına tescil edileceği anlatılıyor. Hemen ardından da "zaten rant sağlayacak bir kadastral boşluk yok" deniliyor. Hem sınırların yarım asır önce tamamen kesinleştiğini savunup hem de Hazine tescili sürecini tarif etmek, insanın zihninde ister istemez bir soru işareti bırakıyor. Benzer bir durum tarım toprakları meselesinde de karşımıza çıkıyor. Belediye, Sakarya'da toprağını korumak için en fazla mücadele veren kurum olduğunu vurguluyor. Ne var ki aynı metinde, komşu Kocaali tarafındaki yerleşimlerin doğalgaz ve altyapı hizmetlerinden yararlandığı hatırlatılarak, Karasu tarafındaki vatandaşlar için de imar planlaması yapılması gerektiği savunuluyor. "Komşuda var, bizde neden yok" haklı bir vatandaş talebi olabilir; ama bir arazinin tarımsal niteliğini yitirdiği gerekçesiyle yapılaşmaya açılmasını bu hizmet eşitsizliğine dayandırmak, tarımı korumaktan çok kentsel yayılma baskısına kapı aralamak anlamına geliyor. Hukuki süreçle ilgili cümlelerde de ilginç bir ton farkı var. Önce "Kocaali Belediyesinin Karasu Belediyesine açtığı bir dava söz konusu değildir" denilerek kesin bir hüküm kuruluyor. Bir alt cümlede ise davanın "kanaatimizce" Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne açıldığının "anlaşıldığı" ifade ediliyor. İdari yargıda sınır ve adres kayıtlarına dair davaların doğrudan ilgili belediyelerin yetki alanını ilgilendirdiği ortadayken, davanın içeriği hakkında tahmine dayalı cümleler kurmak hukuki netliği zayıflatıyor. Metindeki asıl tezat ise mevcut yapılaşma gerçeği ile komşu belediyelere verilen "mevzuat dersi" arasında yaşanıyor. Belediye kendi sınırlarında planlama eksikliği olduğunu, bu yüzden vatandaşların ruhsat alamadığını, doğalgaz ve altyapıya erişemediğini açıkça kabul ediyor. Hatta bu konutların adres kayıtlarının düzeltildiğini de ekliyor. Ancak birkaç paragraf sonra çevre belediyelere dönüp zemin etüdünden yapı denetimine, iskândan yapı güvenliğine kadar mevzuatı tavizsiz uyguladıklarını anlatıyor ve komşularını kaçak yapılaşmaya göz yummamak konusunda uyarıyor. İmar planı olmayan ve ruhsat verilemeyen bir yerde yasal olarak ne yapı denetim mekanizmasının işlemesi ne de iskân verilmesi mümkündür.  Kendi sınırındaki planlama eksikliğini henüz giderememiş bir yönetimin, planını ve altyapısını tamamlamış komşu ilçeyi bir yandan "örnek gelişim alanı" diye gösterip diğer yandan "denetimsizlikle" itham etmesi, sorumluluk paylaşımı açısından pek de tutarlı durmuyor.  Metnin girişinde "siyasi polemik üretmek istemiyoruz" denilmesine rağmen, gazetecilere "sözde" yakıştırması yapılması ve komşu belediyeye üstü kapalı yüklenilmesi de ayrı bir tartışma konusu. Vatandaşın beklediği ise polemik değil, kendi içinde tutarlı, hukuki zemini sağlam ve somut planlama adımlarının bir an önce atılması.